30 Ekim 2009 Cuma

hafizeler derin bir sessizliğe gömüldü çıkaramyoruz....

1 yorum:

mihmandar dedi ki...

"seni buralarda elif diye biliyorlar" demişti dedem
bir gece rüyamda. üzerinde kırmızı güller olan beyaz
bir elbise vardı...
elif diye bilinmek...elif olmak...nasıl elif olunur!
herşey elifle başlar.noktanın anlamlı hale gelmesidir
elif olmak.yükselmek demektir,belki de baş kaldırmak.
bir hata işlediğinde kendini bir nokta kadar küçük
hisseder ya insan.bir saksının içindeki küçük böcekler
gibi değersiz görüp kendini,saklanmak ister toprağın
derinliklerine.oysa ki elif olmak gerek.nefse başkal-
dırmak ve var olmak gerek.elif olmak zor...
elif olmak baş olmak demek.bütün harfleri peşine
takıp yılmadan yoluna devam etmek.beni elif diye bilirler-
miş öteki alemde. öyle dedi dedem. bu rüyanın vardır bir
hikmeti deyip düştük yollara. yolum bir hafızlık kursunda
son buldu.imam hatip ialhiyat derken, kendimi arife bir
hocanın karşısında diz çökmüş otururken buldum...işte
elif olma zamanı ancak o zaman başlamıştı. gördüm ki daha
yolun başındayım. daha bir noktadan yukarıya çıkamamışım.
ancak nokta olabilmişim ve hiç bir harf yok etrafımda
yapayalnız bir noktayım sadece ve bu nokta bir hattat
arıyor elif olmak için. hattatım, klavuzum, mürşidem,
gözümün nuru canım hocam...
şimdi elif olma zamanı...şimdi tüm harfleri
harekete geçirip gönüllere, zihinlere KELAMULLAH'ı yazma
zamanı...şimdi yanma zamanı...şimdi kanma zamanı...
eğer mahşerde beni elif diye çağırırlarsa görevimi
hakkıyla yerine getirdim demektir. ve duam o dur ki
EFENDİMİZ sav.'in elinden tacımızı alalım.Cennette arşının
gölgesinde CEMALULLAH seyredelim...
bizi elif diye bilsinler, nice elifler, nice
melekler, nice ayşeler...olur mu? olur!